Overdenkingen van een team manager: “Bewust onbekwaam”

Het is februari 2008, de dames van het Swabo team maken zich op voor hun eerste wedstrijd voor ooit voor Swabo (of in hun leven) in Tielt (Omloop Hageland UCI1.1 tegenwoordig). De rensters reden in de blauwe shirts van de heren, want de eigen shirts waren er nog niet. Het team bestond toen uit 8 rensters; SwaboLadies had een ouwe SEAT als ploegleiders wagen (zonder rek) en er waren 2 begeleiders, een ploegleider en een mechanieker. We waren toen onbewust onbekwaam, maar er is sinds die tijd veel gebeurd.

Lees hier voor het verslag:Wieze 1e denderland classic

Twee weken geleden zat ik in het clubhuis van LRTV Swift te luisteren naar Lotto Jumbo team manager Richard Plugge en werd opeens overvallen door een golf van nostalgie. Richard Plugge was in 2008 ook team manager (of was het nu ploegleider?), maar dan van Swabo-heren. Ik moest denken aan de stappen die hij gemaakt had, maar ook meteen aan de stappen die wij gemaakt hebben.

Momenteel bestaat ons team uit 23 rensters, waarvan een aantal top-jeugdtalenten die de kans wordt gegeven om op het hoogste niveau mee te rijden. We gaan met alle 23 meiden en 6 begeleiders naar Spanje (nee, niet voor 40.000 euro, maar voor 440 euro per persoon – eigen kosten). We hebben dit jaar unicum in ons wedstrijd programma, we mogen het seizoen aftrappen in de 4-daagse UCI 2.2 wedstrijd in Valencia. We rijden 8(!) meerdaagse UCI wedstrijden in het buitenland, naast ons reguliere programma in de club-, top- en Lotto competitie; we hebben een staf van 11 kundige en enthousiaste begeleiders en we hebben steun aan onze clubs en trouwe sponsoren.

Toch realiseerde ik me toen ik Richard hoorde praten dat er nog heel veel te leren is. Ik voelde me bewust onbekwaam. Er is nog zoveel kennis te verkrijgen en die kennis is allemaal aanwezig in de hoofden van mannen (en vrouwen), alleen wordt dit niet gedeeld. Er is geen top-opleiding team manager wielrennen. Je volgt twee dagen een ploegleiders cursus tussen goed bedoelende moeders en vaders en je hebt de licentie “international team manager”, een soort In-Holland opleiding dus . Ik kan van mezelf zeggen dat ik in de afgelopen 10 jaar een “shitload” aan ervaring heb opgedaan. Niet omdat ik zo ontiegelijk gaaf ben, maar omdat ik – zeker in de eerste jaren – in hoog tempo van de ene valkuil in de andere valkuil stapte. Soms ging het zo snel, dat ik met twee benen in twee verschillende valkuilen stapte. Hier leer je ook in hoog tempo van, maar het had zoveel beter en sneller gekund. Ik begin zaken te herkennen die ik niet weet, ik begin ook mensen te herkennen die het wel weten en ik probeer de connectie te leggen om kennis op te doen, meer te weten te komen. Uiteraard krijg je vaak “nee” op rekest, want het delen van kennis wordt ook vaak gezien als het delen van macht. Wij zijn (kei)hard bezig met de volgende stap, het worden van bewust bekwaam; het weten dat je het doet, maar nog wel bij elke stap jezelf afvragen of je het goed doet.

Pas vroeg iemand:”Waar ben je mee geholpen? Hoe kunnen we je helpen?”. Als eerste ben ik natuurlijk geneigd om te zeggen “GELD!”. Dat is natuurlijk zo, want met geld kan je zoveel meer doen, al was het alleen maar om Thüringer Rundfart te bekostigen, maar het uitbreiden van kennis naar professioneel niveau is zoveel meer waard. Zo kreeg ik ook nog een tippie voor een afdaal training; huur die-en-die persoon in; dat maakt een wereld van verschil. Voor dit Spanje kamp net iets te laat, maar voor volgend jaar neem ik dit zeker mee. Een kijkje in de team management-, mechaniekers-, soigneurs- of logistieke keuken van een WorldTour ploeg kan een wereld van verschil opleveren. Als er nou eens een organisatie was die tijd en geld stak in het opleiden van goed kader; Ik zou deze organisatie graag helpen met de kennis die ik de laatste 10 jaar heb opgedaan en in welke valkuilen je niet moet stappen.

Ik zou graag willen innoveren, vernieuwen en verbeteren.

vriendelijke groeten,

Hans Blom
team manager SwaboLadies.nl